Silezie kende, doorheen zijn ganse bestaan en tot na de tweede wereldoorlog een zeer bewogen geschiedenis.
Van die geschiedenis getuigen vele historische gebouwen en steden.
Alleen al in Nedersilesien zijn meer dan 2500 kastelen, burchten en herenhuizen bewaard gebleven. Vele daarvan vielen de laatste 50 jaar ten prooi aan verwaarlozing en verval.(Ik zal aan kultuurbarbarij later een appart stukje wijden).

Naast zijn rijkdom aan architektonische monumenten heeft Silezie prachtige en gevarieerde landschappen.
Er is geen streek in Europa; zo gaaf, zo wild en zo onontgonnen. Voor de wandelaar een waar paradijs.
Korte geschiedenis
Oorspronkelijk behoorde Silezie tot de Boheemse Kroon, Omstreeks 990 viel het onder Pools gezag.
Enkele eeuwen later verzwakte het centraal gezag in Polen en werden de vele hertogdommen quasi onafhankelijk,
zo ook Silezie.
In de 14e eeuw kwam het landsdeel weer onder Bohemen en viel, bij het uitsterven van het Piastengeslacht, in 1526 toe aan de Habsburgers.
Van dan af werd Duits grotendeels de voertaal.
In 1742 raakten de Oostenrijkers Silezie kwijt aan de Pruisen.

Na 1945 werd Silezie Pools en werd de Duitse bevolking onder dwang gedeporteerd en vervangen door Polen, die eveneens onder dwang uit hun, door de Sowets geannexeerde oostelijke provincies werden gezet.

Wegens de voortdurende grensoorlogen met Bohemen bouwde men al vroeg talloze grensburchten, waarvan de ruinen nog bewaard zijn gebleven.
De Piastenhertogen vergaarden rijkdom en toonden dit, middels de bouw van vele laatgotische en renaisance kastelen.
Na de godsdienstoorlogen bloeide in de streek de hoogbarok. Prachtige barokpaleizen en kerken zijn in overvloed overal te vinden.
De pruisische koningen en bevriende europeese vorstenhuizen bouwden aan de voet van het reuzengebergte talloze huizen van Plaisence.
De pruisische landadel werd een begrip, ook die rijkgeworden landadel bouwden herenhuizen en landhuizen.
Daardoor komt het dat men bijna in elk dorpje van Silezie een bezienswaardig monument kan vinden.

Landschappen
Silezie is een wondermooie streek.
De 50 jaren socialistisch bewind kan men kenmerken als jaren van ekonomische stilstand, ja, zelfs van achteruitgang. Wegen werden niet gebouwd, grote infrastructuurwerken bleven achterwege en de landbouw bleef niettegenstaande verwoede pogingen om een kolchosesyteem in te voeren zeer kleinschalig.
Silezie, eens een der rijkste gebieden van Europa, verpauperde totaal.
Armoede is echter de beste landschap-en monumentenbeschermer.
Daardoor is de natuur ruw en gaaf gebleven.
Een ander kenmerk van het socialisme, waaruit de natuur profijt trok, was de drang van het systeem om elk aspekt van het dagelijkse leven te willen kontroleren.
Mensen samengepakt in inmense woonblokken konden makkelijker door burgelijke verklikkerorganisaties zoals het ORMO, in de gaten gehouden worden.
Het platteland bleef dunbevolkt tot op vandaag.

Meer dan woorden wil ik hiervolgend enkele beelden laten spreken.